Sevgili okuyucular, bugün size Sultan 1.Abdülhamid’in cariyesine olan o muhteşem aşkından ve özleminden bahsetmek istiyorum.
Ona yazmış olduğu bu mektup her şeyi anlatıyor aslında. Adeta onsuz nefes dahi alamayacak bir hale gelmesi ve inanılmaz bir aşkla yanıp tutuşması ona bu mektubu yazdırmış olmalı ...
Ruhsar'ım, Hamid'in sana kurban ola. Alemlerin yüce yaratıcısı, bütün mahlukların da yaratanıdır ve bir kusur ile azap eylemez... Efendim, sana bağlanmış bir kulunum ister vur ister beni öldür, sana teslimim... Bu gece gel, yalvarıyorum... Allah'a ant dolsun ki hastalığıma, belki de ölümüme sebep olursun... Ayağın altına yüzüm gözüm sürerek rica ederim... Allah’a yeminler ediyorum ki, kendimi zapt edemiyorum...
Günümüz dünyasında böyle özlemler, aşklar kalmasa da insan bu tür mektuplar şiirler okuyunca o dönemi kıskanıyor cidden.
Bazı kaynaklarda 1. Abdülhamid'in bu mektubu yazdığı cariyesinin ismi ‘’Ruhşah’’ olarak da geçmektedir. Bu anekdotu da sizlerle paylaşmak istedim.
Okuduğunuz için teşekkür eder, esenlikler dilerim...