Kıymetli okuyucularım, bugün sizlerle bazı düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. Başlıktan da anlaşılacağı üzere: Genç tarihçi adayları ne ister? Aslında bu soru oldukça kapsamlıdır. Ancak ben burada birkaç temel madde üzerinden kendi fikirlerimi ifade etmeye çalışacağım.
Genç tarihçi adaylarının en temel meselelerinden biri hiç kuşkusuz atanma sorunudur. Lisans eğitimi süresince birçok tarih bölümü öğrencisi bu konuyu sıkça düşünür ve gelecek adına kaygı duyar. Bu, gayet anlaşılır ve doğal bir endişedir. Zira her genç birey gibi tarihçi adayları da hayatlarını sürdürebilmek, geçimlerini sağlayabilmek ve mesleklerini icra edebilmek adına atanmak isterler. Belki de bu, en büyük isteklerinden biridir.
Gelelim ikinci maddeye … Bu da en az ilki kadar önemlidir: rehberlik meselesi. Genç bir tarihçi adayının yolculuğunda bir rehbere, bir yol göstericiye sahip olması büyük bir imkândır. Akademik hayata dair tecrübe sahibi bir hocanın ya da araştırmacının yönlendirmesi, adayın mesleki serüveninde çok şey fark ettirir. Hangi alana yönelmesi gerektiğinden tutun da nasıl kaynak taraması yapacağına, hatta akademik etikten yayın disiplinine kadar birçok konuda alacağı destek, onu güçlendirir ve ufkunu genişletir.
Üçüncü olarak, genç tarihçi adaylarının en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biri de uygulamadır. Sadece teorik bilgiyle yetinmeyip, sahaya inebilmeleri; arşivlere gidebilmeleri, eski metinlerle haşır neşir olabilmeleri; kazı alanlarında bulunmaları ya da yerinde gözlem yapabilmeleri çok kıymetlidir. Çünkü tarih, yalnızca kitaplardan ibaret değildir. Tarih, bazen toprakta, bazen taşta, bazen de unutulmuş bir belgenin satır aralarında gizlidir. Bu noktada üniversitelerin ve akademisyenlerin gençlere daha fazla alan açması gerektiğine inanıyorum.
Dördüncü olarak, yayın yapma ve kendini ifade edebilme meselesi üzerinde durmak isterim. Genç tarihçiler düşüncelerini, araştırmalarını ve makalelerini yayımlayabilecekleri mecralar aramaktadır. Ne yazık ki çoğu zaman bu imkânlar kısıtlıdır. Oysa öğrencilik döneminden itibaren yazmaya teşvik edilen bir genç, ileride çok daha üretken bir akademisyen ya da araştırmacı olabilir. Bu nedenle öğrenci dergileri, sempozyumlar, atölyeler çok değerlidir.
Son olarak, genç tarihçi adaylarının en büyük arzularından biri de kıymet görmektir. Emeklerinin, ilgilerinin, idealist duruşlarının bir karşılık bulduğunu hissetmek isterler. Takdir edilmek, değer görmek, fikirlerine kulak verilmesi onları motive eder ve daha büyük işler başarmaları için ilham olur.
Elbette bu maddeler çoğaltılabilir. Ancak şunu unutmamalıyız ki genç tarihçi adaylarının talepleri, yalnızca bireysel değil, aynı zamanda bu mesleğin geleceğiyle doğrudan ilgilidir. Bugünün gençleri, yarının tarih anlatısını şekillendirecek olanlardır. Onların sesine kulak vermek, aslında tarihin kendisine kulak vermektir.